Alergia
Ciężkość choroby w wieloogniskowej neuropatii ruchowej i jej związek z reakcją na leczenie immunoglobulinami. Streszczenie. Oceniano progresja wieloogniskowej neuropatii ruchowej przez porównanie długości trwania i ciężkości choroby. Autorzy oceniali ciężkość choroby poprzez ocenę siły mięśniowej, stopnia niesprawności, bloku przewodzenia, amplitudy potencjału ruchowego przy stymulacji w punktach dystalnym i proksymalnym u 38 pacjentów chorujących na wieloogniskową neuropatię ruchową od 6 miesięcy do 34 lat.
LECZENIE: Najważniejszym czynnikiem branym pod uwagę podczas planowania leczenia jest ocena stopnia i charakteru uszkodzenia nerwu pośrodkowego i związane z tym nasilenie objawów. Należy także brać pod uwagę choroby współistniejące pośrednio oraz będące przyczyną ZCN. Leczenie zachowawcze podejmuje się w przypadku: 1.potencjalnie odwracalnych stanów sprzyjających wystąpieniu ZCN ( ciąża, zaburzenia hormonalne- zwłaszcza niedoczynność tarczycy- leczenie po porodzie lub normalizacji poziomu hormonów ). 2.w alergia braku klinicznych lub elektrofizjologicznych objawów uszkodzenia aksonalnego.
Dostarczają one informacji na temat struktury nerwu i jego otoczenia. MR- z pośród metod obrazowych ma największą czułość i specyficzność. W tym badaniu można ocenić kształt nerwu pośrodkowego, jego spłaszczenie i obrzęk. Stwierdzono statystycznie istotną korelację pomiędzy odchyleniami czynnościowymi w badaniach elektrofizjologicznych a zmianami widocznymi w strukturze nerwu pośrodkowego w obrazie rezonansu magnetycznego. Grubaska pracowita racjonalnie stwierdza nieprzyzwoite wiatraczki.